Zelf beseffen korsakovpatienten niet hoe geinvalideerd ze zijn. Ze zijn daarom ook niet in staat om de ergernissen en de frustraties van de begeleiders te begrijpen. Door dit gebrek aan ziekte-inzicht vraagt de omgang met korsakovpatienten om een speciale benadering. Deze benadering wordt ook wel aangeduid als een "empathisch-directieve benadering".

De empathisch-directieve benadering

De direkte benadering is het makkelijkst te begrijpen.
Korsakovpatienten zijn door hun geheugenstoornissen en doordat zij niet kunnen plannen niet in staat om hun leven te structureren, en zit er dus niets anders op, dan dat begeleiders dit van hen overnemen.
De begeleiders zijn in zekere zin het vervangend geheugen en het vervangend planningssysteem van de patient.
Het gaat hier dus om een sturende en structurerende aanpak. Korsakovpatienten beseffen niet hoe ernstig hun beperkingen zijn.
Een directieve benadering zullen ze daarom snel als een onnodige betutteling ervaren.
Daarom is het ook een empathisch -directieve benadering.

Empathie is erg belangrijk bij heftige emotionele reacties.
Korsakovpatienten zijn kwetsbare mensen.
Angst en onzekerheid vertalen zich snel in agressie.
Een empathische benadering gaat er daarom van uit  dat agressie het beste beantwoordt kan worden met vriendelijkheid, begrip en geduld.
Zij verdwijnt dan meestal als sneeuw voor de zon.
Het is dus niet alleen het meest respectvol, maar ook het meest effectief.