Het 4 K-model is een methode, die vaak ingezet wordt bij patiënten die aan het Korsakov-syndroom lijden. De methode is ontworpen in 1990 door de heer Lindenhoff, met als doel een bepaalde structuur van omgang te bieden waardoor de patiënt zich veilig voelt, maar ook duidelijkheid en zekerheid ervaart in het dagelijks leven.

Mensen die aan het syndroom van Korsakov lijden vereisen een speciale benadering. Doordat mensen met dit syndroom niet zelf structuur kunnen aanbrengen in hun leven, is professionele begeleiding van belang. Lindenhoff heeft hiervoor het 4 K-model ontworpen, bestaande uit eigenlijk één K en drie C's, volgens de huidige spelling:

• Kort: informatie moet kort en bondig worden overgebracht. Daarbij wordt slechts één onderwerp tegelijk behandeld.

• Concreet: abstracte situaties en taalgebruik zijn moeilijk te bevatten en daarom is het beter zo concreet mogelijk bij het hier en nu van de patiënten aan te sluiten. Door de situatie zichtbaar te maken, worden ze als het ware tot handelen uitgenodigd.

• Consequent: Het opnemen van informatie is een moeizaam proces. Opdrachten moeten eenduidig worden gegeven en verschillende begeleiders moeten in vergelijkbare situaties zo identiek mogelijk handelen. Dit biedt duidelijkheid en houvast naar de patiënt.

• Continu: Regelmaat in de zorg is belangrijk. Doordat de patiënt zich niet van zijn eigen tekorten bewust is, kan hij/zij die ook niet overzien of compenseren. Hierin ligt een essentiële taak voor de begeleiding, om hun werk naadloos op elkaar af te stemmen.

Het 4 K-model wordt tevens veel toegepast in de gehandicaptenzorg, specifiek bij cliënten die vragen om duidelijkheid en structuur, of een rem nodig hebben in hun gedrag naar anderen.

Sinds Kort wordt er ook gesproken over het 5K model

De 5e K staat voor creatief, waarmee bedoelt wordt dat je in je benadering op een creatieve manier met de client omgaat en ook met eventuele oplossingen van de problemen die zich bij de korsakovcliënten kunnen voordoen.